Osmanlı Zerâfetinin Mezartaşlarındaki Edebî Hali

Değerli Okuyucularım 

Osmanlılarda, ölümün edebiyatının taşlara işlenmiş fevkalade örnekleri var. Kimi mezartaşları, içinde medfun olan şahıs veya ölüm hikayesi ile öne çıkarken, kimi mezartaşları da, sanat olarak öne çıkıyor. İstanbul-Zeytinburnu Merkezefendi Camii Haziresinde, ölümün acı yüzünün fazlasıyla hissedildiği, genç yaşta ölen anne ve bebek mezartaşları örneği var. 

Bu yazımıza konu olan; genç yaşta - taze bir gelinin, doğumdan sonra bebeği ile vefât ettiğini ve ailesi tarafından yaptırılmış mezartaşlarında, Edebî bir dille ölümün nasıl gerçekleştiğini öğreniyoruz.

Genç ve Taze Gelinin Mezartaşı 

Okunuşu : 

Ah mine'l mevt 

Korkma ey zâir ne yapar makber 

Altında yatan bir benî beşer 

Nedir bu kadar düçâr-ı hayret 

Umumî değil mi bekâya rıhlet 

Bak ben de bir tâze gelin idim 

Vaz'-ı hamlden hâke serildim 

Dünyâyâ getirdim bir pakîze duhter 

Anı da aldım hâke beraber 

...... hirâmuş dîdem nezih nevzâde

İhsan ede Allah mûradım ukbâda

Böyle yazılmış Levh'de Takdir-i Yezdan

Oku bir Fâtiha kıl ruhumu şâdân.

 

Mirliva Vehbi Paşa'nın küçük kerîmesi, İkinci Fırka-i Hümâyûn Tahkik Memurlarından Ankara'lı Mehmed Emîn Efendî'nin halîlesi Sabiha Hanım, fî 11 Muharrem sene 1325 

¬¬¬

Annesinin yanındaki, küçük mezarına defnedilen (kız) Bebeğin Mezartaşı 

Okunuşu :

Âh

Doğduğum gün eyledim azm-i bekâ

Oldu mehdim lahd-i âğuş-ı mâder

Bir küçük ma'sum yalnız olmaz 

Validemle girdim kabre beraber 

( Ruhları için bir Fâtiha lutfeder misiniz? ) 

Kaynak : Zamanı Aşan Taşlar

1.cilt Shf : 258 - 259

Prof.Dr.Süleyman Berk 

Zeytinburnu Belediyesi Yayınları